Go to Top

Ομιλία στην Επιτροπή Μορφωτικών για το σ/ν «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό»

 «Είναι ένα νομοσχέδιο τομή θεωρώ, το οποίο θα συμβάλλει τα μέγιστα στην καταπολέμηση και την εξάλειψη της βίας. Ακούστηκαν διάφορα, θεμιτή και απολύτως εύλογη η έμφαση στην αναγκαιότητα εξάλειψης των αιτίων της βίας και όχι απλώς κάποιων συνεπειών της, αλλά είναι ένα θέμα τεράστιο το οποίο παραπέμπει στο όραμα μιας άλλης κοινωνίας αφενός και αφετέρου, έγινε και γίνεται ακούσια και ένας εύσχημος τρόπος να παραπέμπεται το πρόβλημα της πάταξης της βίας στα γήπεδα στις καλένδες ή να οχυρώνετε εσαεί η Πολιτεία κλειστό από το φερώνυμο αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ.

Επαναλαμβάνω αυτό το έχουμε πει και άλλοι, πολλές φορές θεωρώ πρώτον ότι το αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ, προφανώς είναι αδιαπραγμάτευτο και ουδόλως καταστρατηγείται από το νομοσχέδιο. Αυτοδιοίκητο όμως δεν σημαίνει ανεξέλεγκτο και αυτόνομο, διότι δεν είναι αυτοδιοίκητο η επιλεκτική συμμόρφωση με τις Διεθνείς Συνομοσπονδίες, το έχει τονίσει ο συνάδελφός ο κ. Κωνσταντινέας, ούτε η μη τήρηση της νομιμότητας εκ μέρους των ομάδων, όπως μας έδειξε με πολύ κατατοπιστικό τρόπο και η ομιλία της κυρίας Μαρούπα, εκπροσώπου της Επιτροπής του Επαγγελματικού Αθλητισμού. Επιπλέον και απευθυνόμενη σε συναδέλφους της Αντιπολίτευσης που ενίστατο στην υποτιθέμενη άρση, που δεν τίθεται τέτοιο θέμα, το ξαναλέω, του ιερού και αδιαπραγμάτευτου, του αυτοδιοίκητου της ΕΠΟ, ας μου επιτραπεί το σχόλιο, αλλά θεωρώ επιλεκτική την ευαισθησία σας και αρκούντως υποκριτική και θα ευχόμουν να δω μια τέτοια ευαισθησία και στο θέμα για παράδειγμα του αυτοδιοίκητου των Ελληνικών Πανεπιστημίων, το οποίο θα έρθει άλλωστε και σύντομα η συζήτηση στο σχέδιο νόμου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στην Επιτροπή μας, των Μορφωτικών Υποθέσεων.

Πανεπιστημίων, όπου τα τελευταία χρόνια έγιναν βορά στην αγορά και το αυτοδιοίκητο τους εν τις πράγμασι αλώθηκε ιδιαίτερα από τον νόμο Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου. Δεν είναι της παρούσης και συνεχίζω, λόγω επαγγελματικής ιδιότητας επιτρέψτε μου και ένα σύντομο σχόλιο στα άρθρα που αφορούν τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Είναι μέτρα μεταβατικά που επουλώνουν όμως κάποια βαθιά τραύματα και προετοιμάζουν το δρόμο, προλειάνουν το έδαφος, το όραμα του ενιαίου σχολείου θεωρίας και πράξης. Είναι διατάξεις που αναμφισβήτητα συμβάλλουν στον εκδημοκρατισμό της Εκπαίδευσης, δείχνοντας ότι το Δημοκρατικό σχολείο είναι αυτό που στο μέγιστο βαθμό επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα, δηλαδή αναιρεί εν μέρη το ρόλο του ως μηχανισμό αναπαραγωγής των κοινωνικών τάξεων και αυτό γιατί;

Ξεκινώ από την Τράπεζα θεμάτων, στην κρίση στην οικονομική που ζήσαμε και ζούμε και αποτυπώθηκε σε εκείνες τις εικόνες του ζόφου, των παγωμένων αιθουσών και των σχολικών συσσιτίων, που έγιναν και η κύρια αιτία σχολικής διαρροής, ήρθε να προστεθεί και η περίφημη Τράπεζα θεμάτων. Μείωσε τον αριθμό των μαθητών, ακόμη περισσότερο, προσθέτοντας ένα ακόμη ταξικό φράγμα στην Εκπαίδευση, αλλά επιπλέον σηματοδότησε ένα είδος αλγοριθμοποίησης της γνώσης, κατήργησε εμπράκτως τη διδασκαλία ως σχέση, τόσο σχέση δασκάλου και μαθητή μέσα στην τάξη, αλλά και την αποστολή της, που είναι να προάγει και να καλλιεργεί τον κριτικό ανά-στοχασμό, διαμορφώνοντας, προετοιμάζοντας ενεργούς πολίτες. Θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό βήμα λοιπόν το προαιρετικό της χαρακτήρα.

Τέλος, σχετικά με τον τρόπο που με τον οποίον διευθετούνται οι αναπλήρωσεις των μαθημάτων, κυρίως λόγω καταλήψεων και αυτό είναι ένα μέτρο το οποίο επουλώνει κάποιες άλλες πληγές. Τα τελευταία χρόνια γίναμε μάρτυρες όχι μόνο μιας παρόξυνσης αυταρχισμού, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, αλλά και μιας έντονης ποινικοποίησης εκπαιδευτικών κινημάτων, πολιτικών αγώνων. Επιτρέψτε μου, αλλά θεωρώ τουλάχιστον σημείο βαρβαρότητας αυτεπάγγελτες δίωξης ανηλίκων μαθητών, για συμμετοχή τους σε κατάληψη σχολείου, μάλιστα αν δεν με απατά η μνήμη μου ήταν τότε ως διαμαρτυρία εναντίον της κατάργησης των ΕΠΑΛ -ΕΠΑΣ, τα οποία θα επανέλθουν και η κατάργηση βέβαια αυτή ξέρουμε τι σημαίνει, ότι όσοι θα ήθελαν να φοιτήσουν σε τέτοιες σχολές, θα κατέφευγαν αναγκαστικά μετά την κατάργησή τους στον ιδιωτικό τομέα.

Εμπλέκοντας επομένως όλη την Κοινότητα την Εκπαιδευτική, στην διεύθυνση αναπλήρωσης των χαμένων ωρών, η περί εις ο λόγος διάταξη, αίρει εμπράκτως την ποινικοποίηση μορφών διαμαρτυρίας και δείχνει το αυτονόητο, ότι η Δημοκρατία θεραπεύεται με περισσότερη Δημοκρατία».

, , ,