Go to Top

Η ΝΔ απέδειξε ότι θα είναι για πάντα το πρόθυμο χέρι των πιο σκληρών κύκλων των δανειστών

Ομιλία της κοινοβουλευτικής εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Φωτεινής Βάκη στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του σ/ν του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Πτωχευτικός Κώδικας, Διοικητική Δικαιοσύνη, Τέλη – Παράβολα, Οικειοθελής αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, Ηλεκτρονικές συναλλαγές, Τροποποιήσεις του ν. 4270/2014 και λοιπές διατάξεις» (16-12-2016).

 

«Προτού εισέλθω στο κύριο σώμα της ομιλίας μου, που αφορά το νομοσχέδιο που συζητούμε, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και να μην σχολιάσω τα όσα άκουσα προηγουμένως. Και αυτό, γιατί ακούστηκαν διάφορα μεγαλόσχημα και μεγαλεπήβολα από την Αντιπολίτευση, τα οποία είναι ενδεικτικά της επιλεκτικής μνήμης και ευαισθησίας της.

Να ξεκινήσουμε, λοιπόν, με όλες αυτές τις κατηγόριες περί πλεονάσματος, τις οποίες προφανώς επικαλείστε, για να δικαιολογήσετε -η Αξιωματική Αντιπολίτευση- τα αδικαιολόγητα, ότι δηλαδή δηλώσατε ένα ηχηρό «Παρών» στη χθεσινή ψηφοφορία για το βοήθημα, τη δέκατη τρίτη σύνταξη, προς τους συνταξιούχους.

Να σας πούμε, λοιπόν, ότι η περίφημη αυτή υπέρβαση του πλεονάσματος μπορεί τυπικά να μην επικυρώθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ, αλλά επιβεβαιώθηκε από τους φορολογικούς κωδικούς εσόδων και μάλιστα πρωτογενών εσόδων, τα οποία ήταν τέτοιας τάξης, ώστε να υπάρχει υπέρβαση ακόμα και σε ένα υποθετικό σενάριο, κατά το οποίο δεν θα εισπράττονταν ούτε 1 ευρώ μέχρι το τέλος της χρονιάς. Και υπήρχε υπέρβαση εσόδων από αυτά που λέμε τα μη περιμετρικά μέτρα, δηλαδή τα μέτρα που δημιουργούν έσοδα από τη φοροδιαφυγή, τη φοροαποφυγή, το λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνικών μεταξύ άλλων.

Γιατί, κοιτάξτε, το πλεόνασμα προέρχεται από την κοινωνία και επιστρέφεται σε αυτήν. Σε αυτήν ανήκει, στην κοινωνία, και επιστρέφεται με μεροληψία προς τους κοινωνικά άπορους και ανήμπορους. Και δημιουργείται πλεόνασμα ακόμα και σε τόσο δυσμενείς, δύσκολες, στενάχωρες συνθήκες, διότι έχει μπει τέλος σε μια πολιτική θαλασσοδανείων, του αέρα, των κουμπάρων, των «ημετέρων», του κλεισίματος του ματιού στις λίστες και στην υψηλής κλίμακας φοροδιαφυγή.

Εσείς, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και τα εξαπτέρυγά σας, επιλέξατε να μην ψηφίσετε την δέκατη τρίτη σύνταξη στο πιο εξουθενωμένο και ανήμπορο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Είναι συστατικό στοιχείο της πολιτικής σας άλλωστε, μια πολιτική ανάλγητου νεοφιλελευθερισμού, να ευνοεί σκανδαλωδώς μια ολιγαρχία πλούτου αδίστακτη και διεφθαρμένη, που λειτουργούσε επί σειρά ετών επί ζημία του ελληνικού λαού και της ζωντανής εργασίας.

Αλλά είναι και κάτι άλλο τελικά, είναι και τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης που θέλετε να επιδείξετε, τόσο στον κ. Σόιμπλε, όσο και στο ΔΝΤ. Άλλωστε, ο Αντιπρόεδρός σας μας είχε δηλώσει ευθαρσώς ότι θα ψηφίσετε αμέσως όλες τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που ζητάει ο Σόιμπλε και η τρόικα και άλλες τόσες που δεν έχουν ζητήσει. Ο Πρόεδρος της παράταξής σας χαρακτήρισε, ούτε λίγο ούτε πολύ, μονομερείς ενέργειες που υποσκάπτουν την αξιολόγηση το να δοθεί αυτή η βοήθεια.

Τελικά τι είναι αυτή η «συμφωνία αλήθειας» που επικαλείστε; Μου δίνετε την αίσθηση ότι η «συμφωνία αλήθειας» είναι ένα συμβόλαιο τιμής με το ΔΝΤ και τη Γερμανία όσον αφορά την εφαρμογή της πιο σκληρής, απάνθρωπης λιτότητας και όπως αποδεικνύονται τα έργα και οι ημέρες σας μέχρι το 2014. Και είναι θράσος να μην ψηφίζετε να ανακουφιστούν οι συνταξιούχοι, όταν στην προ ημερησίας συζήτηση για το ασφαλιστικό είχε δηλώσει ο Πρόεδρός σας ότι η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος είναι μονόδρομος, αυτό ακριβώς που προτείνει ο Τόμσεν, ένα δηλαδή αμιγώς αναλογικό σύστημα, το οποίο θα στηρίζεται μόνο στις εισφορές και χωρίς τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα της κρατικής επιχορήγησης των συντάξεων, μέσω των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού. Και βεβαίως, αυτό το μοντέλο μπορεί να οδηγεί στο μηδενισμό των συντάξεων και της κατάργησης της εγγυημένης από το κράτος εθνικής σύνταξης.

Κόπτεστε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση για τη μη εφαρμογή των βραχυπρόθεσμων μέχρι τον Γενάρη, όταν εσείς οι ίδιοι μας λέγατε ότι ήταν ήσσονος σημασίας αυτά τα μέτρα, αφού θα ισχύσουν από το 2040. Είναι σημαντικά τελικά, αυτά τα μέτρα ή δεν είναι; Και κόπτεστε τώρα για το χρέος, όταν δίνατε πιστοποιητικά βιωσιμότητάς του και μέχρι και τον Μάιο μας δηλώνατε από του Βήματος της Βουλής ότι δεν είναι και το πιο βασικό θέμα. Το μόνο μη βιώσιμο χρέος για εσάς φαίνεται να είναι το χρέος του κόμματός σας και των ανεξόφλητων δανείων σας.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα φέρει ως προμετωπίδα του την επανεκκίνηση της οικονομίας μέσω θεσμικών τομών στο πεδίο της δικαιοσύνης. Ξέρετε, δεν είναι αξιολογικά ουδέτερο νομοσχέδιο που σκοπεί αποκλειστικά στην αύξηση των εσόδων του ελληνικού κράτους σε καιρούς χαλεπούς.

Η επανεκκίνηση της οικονομίας συνδέεται με την αύξηση των εσόδων μέσω της πάταξης της φοροδιαφυγής και της επιστροφής αδήλωτων εισοδημάτων που η κρίση έκρυψε κάτω από τα στρώματα. Οι δε «ημέτεροι» ή μια διεφθαρμένη ολιγαρχία πλούτου που παρασιτούσε εις βάρος του ελληνικού λαού φυγάδευε χρήματα στο εξωτερικό ή σε φορολογικούς παραδείσους ή τα απέκρυπτε συστηματικά εντέχνως εκμεταλλευόμενη τις αγαστές της σχέσεις με την πολιτική εξουσία. Επιπλέον, υπήρχε ένα νομοθετικό πλαίσιο που υπέθαλπε τέτοιες συμπεριφορές, που ο λαός πλήρωσε πολύ ακριβά.

Οι διατάξεις, λοιπόν, περί οικειοθελούς αποκάλυψης των αδήλωτων εισοδημάτων παρελθόντων ετών αναμένονται να συμβάλουν σε μια σημαντική αύξηση των δημοσίων εσόδων, χωρίς ούτε να επιβραβεύεται η παραβατική συμπεριφορά, αλλά ούτε και να ακυρώνεται η ουσία των ρυθμίσεων μέσα από μια εξοντωτική φορολόγηση. Αναλόγως του ύψους των εισοδημάτων που αποκαλύπτονται, αλλά και του σταδίου στο οποίο βρίσκεται κάθε φορά ο φορολογικός έλεγχος επιβάλλεται ένα δίκαιο πλαίσιο φορολόγησης. Το ύψος του φόρου καθορίζεται από το ποσοστό του κύριου φόρου που αναλογεί στο αδήλωτο εισόδημα, καθώς και από ένα πρόσθετο φόρο από 8% έως 30%, αναλόγως του σταδίου της ελεγκτικής διαδικασίας, κατά τη στιγμή της εθελοντικής αποκάλυψης του εισοδήματος.

Βασικό κίνητρο επίσης αποτελεί και η χορήγηση ποινικής αμνηστίας για το αδίκημα της φοροδιαφυγής σε όσους αποκάλυψαν εθελοντικά αδήλωτα εισοδήματα. Ομοίως, η διεύρυνση της χρήσης πλαστικού χρήματος και της δυνατότητας οικοδόμησης αφορολόγητου μέσω αυτής δεν είναι μόνο μέσο φορολογικής δικαιοσύνης, αλλά είναι και ένα εργαλείο ενίσχυσης κοινωνικού προϋπολογισμού, προκειμένου να στηριχθούν εκείνοι που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Σημαντικές είναι και οι διατάξεις για τους περιστασιακά απασχολούμενους, οι οποίοι εντάσσονται στο αφορολόγητο των μισθωτών και συνταξιούχων, καθώς και οι ρυθμίσεις για την οικονομία του διαμοιρασμού, για τη βραχυπρόθεσμη ενοικίαση ακινήτων. Όπως προείπα, δεν είναι αξιολογικά ουδέτερο αυτό το νομοσχέδιο, αλλά εμφορείται από τη φιλοσοφία των μη παραμετρικών μέτρων. Δεν πάσχει κανείς από κανένα φετιχισμό του πλεονάσματος. Το πλεόνασμα, όπως ανέφερα προηγουμένως, προέρχεται από την κοινωνία και επιστρέφεται σε αυτήν. Μόνο που πηγαίνει στη στήριξη των αδυνάτων και δεν γίνεται αέρας, θαλασσοδάνεια, off shore κ.ο.κ., κάτι τελικά που στιγμάτιζε την καθημερινότητα αυτής της κοινωνίας επί σειρά ετών.

Είναι, όμως, δομημένο και σε μια σειρά από προοδευτικές αρχές και στα θέματα της δικαιοσύνης, σε σχέση με τον Πτωχευτικό Κώδικα και τις τροποποιήσεις. Αξίζει να υπογραμμίσουμε, λοιπόν, κάποιες θετικές ρυθμίσεις όσον αφορά τον Πτωχευτικό Κώδικα, που άπτονται της δυνατότητας δεύτερης ευκαιρίας σε οφειλέτες οι οποίοι πτώχευσαν και έχουν πια το δικαίωμα μιας καινούριας αρχής, ενός fresh start, όπως είθισται να αποκαλείται, προκειμένου να επανενταχθούν στην οικονομική δραστηριότητα. Διότι υπήρχαν οι δολίως πτωχεύσαντες επιχειρηματίες και βεβαίως είχαμε το οξύμωρο μιας χρεοκοπημένης και πτωχευμένης επιχείρησης ενός ζάμπλουτου επιχειρηματία, που φυγάδευε τα λεφτά στους εξωχώριους παραδείσους και έστελνε τους εργαζόμενους στην κόλαση της ανεργίας και του κοινωνικού περιθωρίου. Αλλά υπάρχουν και επιχειρηματίες που πραγματικά πτώχευσαν, που λόγω της κρίσης έχασαν περιουσίες, την τιμή τους, την υπόληψή τους, την αξιοπρέπειά τους και που είναι αδιανόητο να καταδικαστούν στο κοινωνικό περιθώριο και τους αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία.

Η δεύτερη δέσμη ρυθμίσεων αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αφορά όμως και κάτι άλλο, το πλαίσιο επιτάχυνσης της απονομής της δικαιοσύνης στο πεδίο της διοικητικής δίκης. Η επιτάχυνση της δίκης σε όλο το δίκαιο εντάσσεται στην αντιμετώπιση μιας διαχρονικής παθογένειας του δικαιϊκού μας συστήματος και πολιτισμού, που είναι η ανορθολογική καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης σε όλα τα είδη της δίκης.

Καθυστέρηση που σε πολλές περιπτώσεις σημαίνει αρνησιδικία και σε κάθε περίπτωση οικονομική αιμορραγία, ανθρωπο-ώρες εργασίας και εξόντωση των οικονομικά ασθενέστερων. Οι εύποροι και οι οικονομικά ισχυροί έχουν τη δυνατότητα και τις «άκρες», αν θέλετε, για έναν μακρόχρονο δικαστικό αγώνα, που θα εξαντλεί, όμως, τον ασθενέστερο αντίδικο. Υπό αυτήν την έννοια, θα ήταν ακατανόητη νομίζω κάθε ένσταση και αντίρρηση στην προσπάθειά μας για την επιτάχυνση της διοικητικής δίκης.

Επίσης, μειώνονται μια σειρά από παράβολα με στόχο την ισχυροποίηση της δυνατότητας των πολιτών να απευθύνονται στη δικαιοσύνη, ενώ την ίδια στιγμή βελτιώνεται η αναλογικότητα στις χρεώσεις που αφορούν στην προσφυγή στη δικαιοσύνη με στόχο την αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.

Και θα ήθελα σε αυτό το σημείο να κάνω ιδιαίτερη μνεία στο άρθρο 33 του παρόντος νομοσχεδίου, με το οποίο καταργείται η υποχρέωση καταβολής δικαστικού ενσήμου επί αναγνωριστικών αγωγών. Με το άρθρο αυτό, λοιπόν, καταργείται το λεγόμενο «αγωγόσημο», μεταξύ άλλων και για τα θύματα ή για τους συγγενείς θυμάτων των κατοχικών δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εφόσον αυτοί επιλέξουν να καταθέσουν αγωγή αποζημίωσης. Η συμβολή της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής για τις γερμανικές οφειλές στην εξέλιξη αυτή ήταν καθοριστική και θα πρέπει αυτό να το αναγνωρίσουμε όλοι μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε να τιμήσουμε τους νεκρούς μας, τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, αλλά οφείλουμε να τιμήσουμε και την ιστορική μας μνήμη και να μην ξεχνάμε, γιατί λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον.

Τελειώνω με ένα σχόλιο και επιστρέφω στο σημείο εκκίνησής μου. Καλώ όλες και όλους τους συναδέλφους να υπερψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο. Είναι ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, είναι μια τομή και για τη δικαιοσύνη αλλά και για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Πραγματικά λυπάμαι που η Αξιωματική Αντιπολίτευση χθες επέδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι το πρόθυμο χέρι της πιο σκληρής φράξιας των δανειστών. Και άλλες, όμως, πολιτικές δυνάμεις δυστυχώς φανέρωσαν αυτό το ακραίο πρόσωπο, αποχωρώντας από την Αίθουσα, για να μην  ψηφίσουν το βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Και να σας πω κάτι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Κάποιοι Βουλευτές σας μπορεί σήμερα να ντρέπονται και να αδυνατούν να εξηγήσουν στις περιφέρειές τους γιατί έσκυψαν το κεφάλι για μια ακόμα φορά. Φοβάμαι, όμως, ότι κάποιοι άλλοι από εσάς θα συνεχίζετε ανερυθρίαστα να φωνάζετε: «βάστα Σόιμπλε».

Αδημονείτε, και αυτή είναι η «συμφωνία της αλήθειας» σας, να έρθετε ξανά στην εξουσία, ζητώντας από τους δανειστές να αποσταθεροποιήσουν την Κυβέρνηση και δεσμεύεστε να πληρώσετε ως γραμμάτιο για την καρέκλα σας την κατεδάφιση των συντάξεων. Αυτό κάνατε όλα τα χρόνια. Έχετε δείξει όλα αυτά τα χρόνια με ποιους είστε. Και όπως δεσμευόσασταν να δώσετε πίσω τα λεφτά στους καναλάρχες, έτσι και σήμερα φιλάτε τα χέρια των δανειστών δίνοντας διαπιστευτήρια στην πιο ακραία λιτότητα.

Η Κυβέρνηση έχει καταφέρει όλο αυτό το διάστημα να δημιουργήσει ένα ισχυρό μέτωπο συμπαράστασης στον αγώνα του ελληνικού λαού σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν είμαστε μόνοι μας. Οι προσπάθειες του ελληνικού λαού και στην οικονομία και στο προσφυγικό έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό προοδευτικό μέτωπο που επιθυμεί την ανατροπή της δογματικής λιτότητας και του φονταμενταλισμού των αγορών, των τραπεζιτών και των τεχνοκρατών και θα συνεχιστεί αυτός ο αγώνας. Είτε σας αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα θα σταματήσει να είναι το πειραματόζωο της λιτότητας. Και αν ορισμένοι νομίζουν ότι, συμπεριφερόμενοι δουλικά απέναντι στους ακραίους παίκτες της Ευρώπης, θα κάτσουν στις καρέκλες της εξουσίας, είναι πολύ γελασμένοι.

Η απάντηση του ελληνικού λαού θα είναι για μια ακόμη φορά αποστομωτική. Είναι βέβαιο ότι όσο και εάν δίνετε τα διαπιστευτήριά σας στους δανειστές, στους επιχειρηματίες και στους καναλάρχες η ελληνική κοινωνία σάς έχει διαγράψει οριστικά από τη συνείδησή της».

, , ,